Gramatyka3

Gramatyka

Koreański jest językiem aglutynacyjnym. W zdaniach zachowany jest, podobnie jak w łacinie szyk SOV, czyli podmiot-dopełnienie-orzeczenie. Większość współczesnych języków europejskich używa szyku podmiot-orzeczenie-dopełnienie, więc przyzwyczajenie się może sprawiać pewne trudności. Szyk zdania SOV może ulegać pewnym modyfikacjom, ale należy zachować na końcu czasownik. Modyfikatory, będące czymś w rodzaju odmiany słów, poprzedzają dane słowo. W języku polskim powiemy: "Idę do sklepu.", po koreańsku zdanie to będzie wyglądać: "Ja sklep-do idę."

Słowa, które są oczywiste (temat, o którym się rozmawia) mogą być pominięte (podobnie jak to się dzieje w języku polskim), o ile nie zaszkodzi to w zrozumieniu zdania.

H: "가게에 가세요?" (gage-e gaseyo?)

G: "예." (ye.)

H: *"Sklep do idziesz?"

G: "Tak."

tłumaczenie na polski:

H: "Czy idziesz do sklepu?"

G: "Tak."

W języku koreańskim rzeczowniki nie posiadają rodzaju, nie odmienia się także czasowników przez przypadki czy osoby. Koniugacja czasowników, jednakże, jest zależna od użytego czasu oraz relacji pomiędzy rozmówcami. podobnie jak w języku japońskim język honoryfikatywny posiada inne końcówki niż język potoczny, używany w domu, wśród przyjaciół, itp.

Zaimki osobowe [edytuj]

W koreańskim zaimki odzwierciedlają honoryfikatywność języka.

Zaimiki pierwszej osoby ("ja", "my")

na - forma uprzejma, liczba pojedyncza
jeo - forma neutralna, liczba pojedyncza
uri - forma uprzejma, liczba mnoga
jeoheui - forma neutralna, liczba mnoga

Zaimki drugiej osoby ("ty", "wy")

dangsin - forma uprzejma, liczba pojedyncza
neo - forma neutralna, liczba pojedyncza
dangshindeul - forma uprzejma, liczba mnoga
neo-heui-deul - forma neutralna, liczba mnoga

Części mowy [edytuj]

Obecnie w języku koreańskim w wersji południowokoreańskiej wyróżnia się dziewięć części mowy (pumsa; 품사 品詞) przy czym według różnych źródeł liczba ta może się nieznacznie różnić. Oprócz tego istnieją jeszcze inne słowa i morfemy, które nie są klasyfikowane jako części mowy.

Części mowy: