Pisownia i fonetyka
Alfabet angielski jest obecnie tożsamy z alfabetem łacińskim i składa się z dwudziestu sześciu liter:
A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z
a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z
Pisownia angielska, w szczególności pisownia samogłosek, jest bardzo nieregularna. Dodatkowo występuje duże geograficzne zróżnicowanie wymowy. W wielu dialektach znika głoska „r” w wygłosie i zmienia się wymowa niektórych samogłosek.
Najpopularniejszymi literami są: „e” (występuje 56× częściej niż najrzadsze „q”), „a” (43×), „r” (39×), „i” (38×), „o” (36×), „t” (35×) i „n” (34×).
Najczęściej występujące dwuliterowe zbitki to: „th”, „he”, „in”, „er”.
Angielskie samogłoski w wymowie Received Pronunciation opisuje następująca tabela:
| Samogłoski podstawowe | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| przednie | centralne | tylne | |||
| przymknięte | i: | u: | |||
| prawie przymknięte | ɪ | ʊ | |||
| półprzymknięte | |||||
| średnie | ə | ||||
| półotwarte | ɛ | ɜ: | ʌ • ɔ: | ||
| prawie otwarte | æ | ||||
| otwarte | ɑ: • ɒ | ||||
| Uwaga: jeśli podano dwa symbole, ten który znajduje się po lewej stronie oznacza samogłoskę niezaokrągloną, a po prawej zaokrągloną. | |||||
Istnieją też dwugłoski:
| Dwugłoski | Zamykające | Centrujące | ||
| do/ɪ/ | do /ʊ/ | |||
| Od wysokiego | ɪə ʊə | |||
| od średniego | eɪ ɔɪ | əʊ | ɛə | |
| od niskiego | aɪ | aʊ | ||
Spółgłoski
| dwuwargowe | wargowo- zębowe | międzyzębowe | dziąsłowe | zadziąsłowe | podniebienne | miękkopodniebienne | krtaniowe | |
| zwarte | p b | t d | k g | |||||
| nosowe | m | n | ŋ | |||||
| uderzeniowe | ɾ | |||||||
| szczelinowe | f v | θ ð | s z | ʃ ʒ | h | |||
| zwarto- szczelinowe | tʃ dʒ | |||||||
| półotwarte | ɹ | j | w | |||||
| boczne | l |
Spółgłoska [ɾ] występuje tylko w wymowie amerykańskiej jako alofon spółgłoski [d], a także w wymowie szkockiej, gdzie zastępuje [ɹ].
szkoły językowe w irlandii
Materiał zaczerpnięty z Wikipedia.pl
Licencja: GNU FDL
